Skip to content

Abeltje

1 mei 2011

Genesis 4 vrs. 1-7

Nu ik dit schrijf bevind ik mij in de gezellige ambiance van het ‘eigen dak’, wat niet iedereen zich kan permitteren in onze tijd, en vraag mij af waartoe de door mij gecreerde overlegstructuur toe zal leiden, dan wel als vrucht zal hebben. De situatie is delicaat en ik zeil met ons schip dwars langs de klippen van een verder onbewoonde rots, mogelijk niet Barbados, hetgeen mij ooit als vakantiebestemming is voorzegd door een verpleegkundige, die een werkstuk had geschreven voor haar einddiploma over ‘de ingebeelde ziekte’ waar zij het nog ver mee bracht. Hoewel de sfeer ‘gezellig’ is (God betere G.W. in consortium met de Hoop) geeft het onderwerp en de aanloop aanleiding tot spanningen en te denken. Het boek is hoe dan ook niet uit, en daaraan moge de burger een zin ontlenen, die de oplettende lezer vooralsnog zal ontgaan, maar de dromerige romanticus niet onopgemerkt zal passeren. Op het ogenblik is het een wachten op aanvulling van een banksaldo, waarvan ik voorshands niets beschikbaar heb, en is er slechts cash in huis, dan wel voldoende voor de vraag, maar toch absoluut ontoereikend om mee vooruit te zien en ik spreek er dan ook maar niet over teneinde de vraag niet op voor te zijn, een brandende kwestie in mijn leven en een hele bron van leed. Een bankgeheim verkrijgen en het hanteerbaar maken, daar stel ik meer eer in, en ik weet uit zelfervaring, dat een schrijver van proza of dichtwerk immer een link naar de financiele realiteit kent, indien niet zou hij niet kunnen samenwerken.

De betrokken personen, indien niet dramatis personae, zijn dan deze David en mijn persoon, en verder het regulier Roemeens overleg en de Kunstlerwerkstatte in Darmstad, de laatste meer een bouwput op zich, en gelukkig ben ik aan de bron van het beekje ‘de Ruhr’  geweest, wat verderop tot een rivier wordt, om de realiteit enigszins begrijpelijk te houden voor publiek. Het Pools vertoon is wat meer op de achtergrond, evenals de weggestuurde allochtone Marokkaan, althans daarin bleek bovenvermelde vraag weer eens in alle hevigheid en hij is wellicht teruggekeerd naar zijn haardsteden nabij Tanger. Dat hoop ik althans, maar in deze is bedriegelijke hoop niet uitgesloten, en wordt ons land zo rijk geacht aan middelen, dat beschikbare allochtone medemensen blijven aanstromen, maar er moest maar eens een dam opgeworpen worden, want Clemens heeft alles zelf gedaan en heeft de zaak goed in de hand. Het was maar het Vondelkwartier en de sfeer van de Amsterdamse Pijp, die het allemaal teweeggebracht hebben, te Heemstede is het nog een enkel keer gebeurd, maar doorgaans fluister ik mijn overwegingen wat voor mij heen wanneer ik alleen ben. De brandende vraag van de firma Rietveld-Cohen is op heden of Clemens als krantenverkoper zal eindigen, maar ik heb toegezegd, dat indien me dat uitkomt ik zulks zal ondernemen voor een dag, waarmee aan de droominhoud van deze firma is voldaan.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: