Skip to content

‘aan de Bomanslaan’: bureau en gallerie

5 mei 2011

Het is vandaag 5 mei 2011 en dus bevrijdingsdag, en het is een bevrijdingsdag voor mij in de waarachtige zin van het woord. Ik heb mij losgemaakt van het verleden deelwoord van terreur en onderdrukking, en zoals gewoonlijk wacht ik het verloop van de gebeurtenissen af. Er is altijd wel wat.
Het aardige van mijn appartement gelegen aan de Godfried `Bomanslaan te Heemstede in een groot vierkant gebouw geheten ‘het kasteel van Heemstede’ of ‘het carree’, ik zal maar zeggen aan de ‘carrefour pour la Normandie’ is, dat het ruim en zonnig is en door mijzelf is gekozen als woonadres uitziende op het zuiden. Ik koos voor het zuiden, omdat ik een band met het zuiden ervaar, en in die richting het land Israel vermoedde, een land waarmee ik mij verbonden voelde in die tijd, waarvan de verschijnselen nu wat minder zijn geworden, maar het blijft toch ‘une chose cherie’. Ik ging in Heemstede wonen, omdat ik er mijn jeugd heb doorgebracht en volwassen ben geworden, omdat ik er als het ware ‘door de Heer werd aangeraakt’ op een dag in mei, en omdat ik houd van het groen en de bloemen. Mij werd een appartement op de tweede etage toebedeeld, en hoewel ik verwachtte in die jaren niet in aanmerking te zullen komen voor zo’n weelde als een echte flat, het strekt mij tot het behoud van alles wat ik mogelijkerwijs voorstel, verwacht en toegeef aan bezigheden te hebben. Ik heb er geschilderd, ben er depressief geweest in de jaren, dat ik niet tot rijpheid was gekomen, ik heb er geschreven, gedicht, mijn ervaringen gekend en ben tot de conclusie gekomen dat ik ‘het mensenkind aan de Bomanslaan’ ben ook in ’s Heeren ogen. Dat ik mij eveneens nogal althans in mijn geweten somtijds in menselijke zin wat tegen de moraal in heb gedragen spijt mij, en ik heb er nog immer geen oplossing voor, maar vertrouw dat de Heer mij heeft geroepen en doen komen in de wijze die ik ben en voorgeef.
De naam Godfried Bomanslaan is zoveel als een uithangbord voor mijn politieke taaleigen en mijn zo dikwijls als vergeefs ervaren bemoeienissen met het wereldgebeuren. Ik wist lange tijd niet heel goed wie ik was, dat ik mocht verrichten, wat ik te verrichten had, en heb geleerd daarin een voorbeeld te nemen aan recente geschiedenis van ons land. Ik sta kronen en machten terzijde op een mij geheel geeigende wijze, en werk sinds de intrede van het internetgebeuren dikwijls in de cybernetische sfeer van communicatie. Ik vind het prettig om het vlak van het beeldscherm voor me te zien, het is hoe dan ook tenslotte licht, en het toetsenbord te bedienen, hetgeen ik feitelijk vanaf mijn 16e jaar maar toen op een typemachine nu met de compu, heb gedaan en ondervind mijn vingers als geheel in regelmatige snelheid met mijn denken en formuleren de toetsen aanraken. Ik heb veel geleerd, maar meer aan vaardigheden en ben ervaringsdeskundig op meerdere levensterreinen, maar ik wil ten stelligste ontkennen dat ik daarom een geleerd mens ben. Ik ben evenmin een geleerde als de velen, welke met de wijsheid welke de hemel hen heeft geschonken langs de straten der stad gaan of zich vermoeien in werk en beroep. Ik heb bepaald zin en belangstelling voor het economisch gebeuren, maar ga daar op fijngevoelige wijze mee om en weet in feite niet zoveel ervan af als de mensen soms wel denken. Wel heb ik mij bekwaamd in economie als leervak middels een cursus van een dag aan de universiteit en een aanvulling in schriftelijk onderwijs. Evenwel ik houd mij bij voorkeur voor mijn plezier bezig met de beeldende kunst waaromtrent de heer Joseph Luns mij indertijd meesmuilend heeft gewezen op het feit dat mijn persoon evenmin een beeldend kunstenaar kan zijn als de knoop in zijn zakdoek in zijn tas paste. De oplossing, die ik voor het probleem heb uitgevonden is, dat ik de ars politica erken als een aparte uitdrukkingsvorm van het menselijk vermogen vorm te geven aan een wereld welke niet bestond zonder dat zijn scheppende en creatieve vernuftigheid eraan te pas kwam.
Mijn bezigheden in het algemeen zijn de vormen en verbale communicatie, terwijl ik graag de hele dag naar muziek luisteren wil, maar vanwege bezoekers dat niet altijd kan. Het teevee-gebeuren ontsnapt aan mijn mogelijkheden informatie in mij op te nemen en te verwerken en wat het aangaat het beeldscherm van de televisie ben ik min of meer blind.
Gisteren heb ik met de gewone balpen op papier geschreven, kaarten en poezie, en het deed mij goed het witte vlak op de bureautafel voor me te zien, als het ware uitnodigend om met de pen beroerd te worden tot de lettertekens daartoe in mijn mogelijkheden voorradig, en ik kan iedereen aanraden af en toe meer te doen dan alleen zijn handtekening zetten met een pen, want er is geen andere manier om tot jezelf te komen dan gewoon schrift en handschrift, behalve die dat niet zo in huis hebben maar ik ben in deze bevoorrecht. Verder heb ik enkele tekeningen gemaakt met de viltstift op aquarelpapier, kunst schuilt hem dikwijls wat betreft zijn waarde in goede materialen, en vier schilderijen geschilderd met acrylverf op katoenen canvas zeer tot mijn tevredenheid. Het mooiste aan beeldende kunst is, dat je er anderen gelukkig mee kan maken want het oog is bepaald een wat asociaal zintuig en wat ik zie zien anderen niet zo maar wanneer ik er uitdrukking aangeef met beeldend materiaal zien ze het ook. Ik hoop, dat hetzelfde plezier waarmee ik de dingen vervaardig die mensen deelachtig is.
Ik heb in de loop van het opgroeien het Heem van de combinatie met stede, hetgeen feitelijk betekent thuisplaats, wel eens verbonden aan het woord hymen, grieks voor maagdenvlies, en wellicht moet ik eruit concluderen dat ik mij nimmer kenbaar zal maken als openbare persoon. Ik ben schrijver in een structuur die ik niet anders dan historisch kan noemen, en daar komt veel bij kijken, maar ik acht alle andere dingen ook de beeldende vormen als bijkomend, want ik geloof in communicatie als helende kracht in deze wereld en haar bedrijvigheid en wie geen voorlichting kent zou niet geinformeerd kunnen zijn aangaande zijn leven en bezigheden, alsmede een keuze kunnen maken vanuit verantwoordelijkheid, het laatste woord zegt het al.

Ding dong
ping pong
ping ping
leuk ding

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: