Skip to content

het gebeuren

8 mei 2011

Inmiddels is er, midden in de nacht, een nieuwe teevee geinstalleerd op het appartement, dat ik het mijne noem. Ik deel het met David, voor nu, en ik hoop dat de situatie in evenwicht mag blijven. Wat het dat aangaat zijn wij gevoelige mensen, die op elkaar reageren met ons hart. De teevee was van de bovenbuurman Paul, die ons vanavond is komen bezoeken en dikwijls niet zo snel vertrekt. De sfeer is gezellig van ‘ouwe jongens krentenbrood’ en de discussie, zo men wil het gesprek, levendig. Het ligt niet op mijn weg, op onze weg, om lang alleen te blijven, en wat het dat aangaat heb ik afgeleerd rekening te houden met instanties. We kennen elkaar al jaren, het zijn geen vlinders van een dag. Het is alleszins beter dan het Pools vertoon en de situaties, die daaruit zijn ontstaan. Dat was meer een kwestie van halen en niet van brengen. Nederlanders lossen hun relaties anders op of in. Ik ben niet zo geinteresseerd in wat mensen van me denken, men zou kunnen denken als ze maar wat denken, en kan me met dat laatste ook niet zo bezighouden. Ik ben geen entertainment van welke aard ook, wie of wat ik wel ben, dat laat zich wachten en zal ongetwijfeld in alle eenvoud en bescheidenheid uitkomen en dat niet als een wolkbreuk op klaarlichte dag. Wij hebben geleerd, niet alleen van ons verleden in persoonlijke zin, ook van het algemeen verleden dat eenieder aangaat. Op kouwe drukte zit niemand te wachten en de middelen zijn er ook niet naar zulks te entameren. Wat het de democratie betreft, daar kan men bij stil willen staan, maar niet te lang, en zoals deze zich doorgaans aan mij voordoet is het een aanfluiting van elke vorm van redelijkheid van betrekkingen behalve de aanwezigheid dus van David en de bovenbuur Paul, en meen nu niet dat ik van een van beiden meer houd dan van mezelf. Uiteraard ter zaak is er voorstel en antwoord en leer ik daarvan. Zoals eens uitgevonden inhet begrip van de ‘education permanente’ een mens, wil hij mens zijn en leven, blijft altijd leren en in een leerproces, en het staat eenieder vrij lering uit onze woorden te trekken maar het blijkt beslist af te raden al te zeer jaloers te zijn op de omstandigheden.
Het gaat niet aan op dit punt en op dit vlak vrijelijk zich in dichterlijke zinnen uit te drukken, het is meer ter zake de redelijkheid te doen wonen in het gebied, waar ik tot nu toe slechts mijn hart kende om aan de wens gevolg te geven en er behoeft geen ruzie van te komen, wat op zichzelf opmerkelijk is.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: